Sarajevo je od 08. do 19. februara 1984. godine bio domaćin XIV Zimskih olimpijskih igara.Taj festival mladosti i sporta ušao je u istoriju olimpijskog pokreta ne samo po mnogim rekordima koji su zabilježeni na takmičenjima, već i po onima koji su postignuti mnogo prije istinskog početka prvih zimskih olimpijskih igara održanih u ovom dijelu Evrope. godinu dana prije svečanog otvorenja XIV ZOI izgrađeni su svi potrebni objekti za njihovo održavanje, što znači da je ukupno realizovano 167 glavnih i više od 400 pomoćnih projekata. Za učešće na XIV ZOI prijavile su se reprezentacije 49 olimpijskih nacionalnih komiteta, što je bio do tada rekordan broj u istoriji zimskih olimpijskih igara uopšte.U Sarajevo je stigao rekordan broj učesnika – sportista i njihovih pratilaca – više od 2500. Neposredno prije početka XIV ZOI, 7.283 predstavnika sredstava informisanja iz cijelog svijeta došlo je u Sarajevo da bi izvještavali o njihovom toku. To je, takođe, najveći broj predstavnika štampe, agencija, radio i televizijskih stanica koji su do tada pratili jedne zimske olimpijske igre.Prema procjeni stručnjaka, XIV Zimske olimpijske igre u Sarajevu dnevno je putem televizijskih mreža u svijetu gledalo više od dvije milijarde ljudi. Više od 30.000 ljudi, koji su bili neposredno uključeni u organizaciju XIV ZOI, neprekidno je bdjelo nad svakim detaljem izvođenja igara. Sarajevo je pružilo gostoprimstvo 12.500 zvaničnih gostiju i, više nego dvostruko, ljubitelja bijelog sporta iz svih krajeva svijeta, a svi oni doživjeli su u Sarajevu istinsku pobjedu duha olimpizma, pobjedu ideje mira i čovjekove sreće.Kada zvaničnici, koji su bili na Igmanu, pošalju poruke sa izrazima zahvalnosti i komplientima domaćinu, onda se to i može tumačiti kurtoazijom, ali kada stotine i hiljade takozvanih običnih ljudi koji su posjetili Sarajevo u vrijeme održavanja XIV ZOI, ili onih koji su igre pratili samo putem malih ekrana, preko izvještaja u štampi, odluče da na neku adresu, koja im je znana tek pukim slučajem, upute poruku u pismu, na razglednici, telegramom u kojoj su isti takvi ili veoma slični izrazi zahvalnosti, onda je to, bez dvojbe, znak iskrenog oduševljenja, ili još mnogo više od toga.Na adresu u Bosni i Hercegovini i olimpijskom Sarajevu, u vrijeme i nakon održavanja XIV ZOI, prispjelo je na hiljade takvih poruka koje su upućene ravno iz srca, iz najiskrenijih osjećanja radosti i pobuđene nade za mirom, za srećom i ljubavlju u svijetu, stizale su iz Petrograda, Detroita, iz Liona, Padove, Sofije, Londona ili Meksika, Praga ili Alžira, Štutgarta, Nju Delhija, Saporoa ili Kalgarija... Sarajevo je februara 1984. godine bilo uistinu grad prijateljstva bez granica, mira i međunarodnog uvažavanja bez predrasuda.Druga značajka Sarajeva kao olimpijskog grada jeste činjenica da se prvi put u istoriji zimskih olimpijskih igara (od Šamonija 1924. godine) pojavila jedna zemlja u razvoju, odnosno jedan njen region, kao organizator ovakve velike priredbe. Organizacija ovakvih igara, naime, bila je nekom vrstom ekskluziviteta bogatih i razvijenih zemalja, koje su i na ovaj način multipricirale svoju ekonomsku moć i davale potstreka isključivo razvoju svojih moćnih centara zimsko – sportskog i kontinentalnog turizma.